info
Opracowania zamieszczone w tym dziale są to materiały przykładowe.
Materiały te, nigdy nie były odsprzedane naszym klientom.
Twórczość Tadeusza Rittnera – analiza historycznoliteracka dramatu pt: „Lato” - Rittnera dramat naturalistyczno-symboliczny
Prace magisterskie czy też prace licencjackie pisane przez studentów na temat twórczości i dramatów Tadeusza Rittnera muszą analizować je pod różnymi aspektami. Jednym z takich dramatów jest „Lato”, które zostało rozpatrzone w naszej publikacji z perspektywy dramatu naturalistyczno-symbolicznego.
Rittnera dramat naturalistyczno-symboliczny
W twórczości Rittnera dają się zauważyć najważniejsze dwie jej cechy, czy też tendencje artystyczne: naturalizm i kryptosymbolizm. Nie jest on typowym naturalistą, nie jest też poetą – symbolistą w dosłownym tego słowa znaczeniu. Pisał komedie, które kończyły się smutnie. W tym sprzężeniu przeciwieństw widział prawdę życia, której służyć usiłował swoim pisarstwem.
Rittner to dramatopisarz, którego twórczość charakteryzuje się swoistym eklektyzmem. Artur Hutnikiewicz pisze, iż poeta: „lubił błąkać się na pograniczu jawy i ułudy, rzeczywistości i marzenia, baśni i groteski”[1]. Ten urzędnik administracji austrowęgierskiej umiejętnie łączył w swoich utworach błyskotliwą, literacką sztuczność sceptyczny sentymentalizm, wytworny dowcip, symbolikę poetycką i filozoficzną refleksję nad tajemnicami ludzkiej natury. Jednak w ten momentami nierzeczywisty świat ułudy wdziera się gwałtowanie świat ze swoją realnością. Znajduje się w nim i dramat ludzkiego losu, i namiętność, i niezgoda na pozornie uładzony i unormowany bieg zdarzeń.
Twórczość Tadeusza Rittnera – analiza historycznoliteracka dramatu pt: „Lato” - Relacje interpersonalne bohaterów utworu
Problematyka związana z twórczością Tadeusza Rittnera zaprezentowana w naszej publikacji może być ciekawym tematem do własnych rozważań. Praca magisterska czy też praca licencjacka pisana na ten temat i poruszająca interpersonalne problemy bohaterów utworu Rittnera może być tym bardziej interesująca, ponieważ jeden z aspektów został właśnie ukazany, a to z kolei może być bodźcem do poszukiwania innego ujęcia omawianej problematyki. Co do końcowych wniosków, do których dojdziemy na zakończenie naszych rozważań mogą być równie zaskakujące jak cała twórczość pisarza.
Relacje interpersonalne bohaterów utworu
W tej części analizy odpowiemy sobie na pytanie postawione w tytule niniejszego rozdziału: czym jest ta anty-komedia? Czy to dramat o miłości, czy też komedia o ludzkich emocjach? Aby dokonać właściwego wyboru, należy prześledzić dokładnie stosunki interpersonalne zachodzące pomiędzy bohaterami sztuki. Na plan pierwszy wysuwają się dwa główne wątki, w których główną rolę odgrywa Maja. Pierwszy z nich to kłopoty małżeńskie pani dyrektorowej, a drugi to jej romans z Janem Torupem. Charakterystyka bohaterów, dokonana powyżej wskazała nam istotne cechy natury Mai: kapryśność, egoizm, a także znudzenie wiedzionym od lat życiem. Choć Rittner przedstawia Maję w ciągu kilku letnich miesięcy, mamy wrażenie i wiemy to z treści sztuki, że pani dyrektorowa te kłopoty z zadowoleniem z życia ma już od wielu lat.
Poligon czy majówka, czyli o stylach komunikacji między kobietą a mężczyzną
Czytaj więcej: Poligon czy majówka, czyli o stylach komunikacji między kobietą a mężczyzną
